FANDOM


Tytuł

Ścigacz turboodrzutowy S-3 „Zorza” jest nowym ścigaczem stosowanym przez wojska federacji. Napędzany systemem „smuga” pozwala uzyskać wyniki 83 m/s na wysokości 300 stóp nad ziemią. Dzięki temu jest często używany w celu szybkiego ataku siejąc zamęt i dezorientacje na polu bitwy.


System Smuga Edytuj

Gdy poprzednie systemy ścigaczy bazowały na silnikach rakietowych i systemach śmigłowych - system „smuga” wprowadza nowoczesną formę silników turboodrzutowych(jako masę wyrzutową używa gazów z atmosfery, a nie paliwa rakietowego), gdzie „tradycyjną” naftę lotniczą zastępuje sie skondesowaną plazmą pozwalającą uzyskać wysokie ciśnienie w komorze spalania i dobrą siłę prędkości wylotowej. Dodatkowo po locie przez około jedną sekundę resztki zeelektryzowanych gazów i plazmy utrzymują się w powietrzu emitując światło o długości ok. 450 nanometrów(czyt. Niebieskie) pozostawiając twz. „Smuge“.

System napędowy Edytuj

Konstrukcja systemu napędowego pojazdu to jego najważniejsza część (w końcu największą siłą S-3 jest jego mobilność). Jest ona jednak dość prosta (dla człowieka który zna sie na silnikach). Sprzężarka odśrodkowa znajdująca sie na dziobie ścigacza kondensuje powietrze rozprowadzając je do kolejnych sprzężarek osiowych (które będą dostarczały je do pojedyńczych silników) gdzie trafia ono do twz. „komory plazmowo-grzewczej”.

Tam za pomocą elektromagnesów (dla niewtajemniczonych plazmą można „sterować” za pomocą pola elektromagnetycznego) wprowadza sie skondesowaną plazmę pochodzącą z wymiennych ogniw plazmowych (czyt. Puszka gdzie magnetycznie przytrzymuje sie plazmę a komora próżniowa nie pozwala ciepłu uciec), w związku z tym że plazma ta ma kilka tyś stopni, gazy zwiększają swoją objętość tworząc ciśnienie, przez nie są wyrzucane z dużą mocą dając siłe kinetyczną pojazdowi.

Konstrukcja pojazdu Edytuj

Sama konstrukcja pojazdu też nie jest wyrafinowana. Szkielet z stopu tytanowo-wanadowego nadaje konstrukcji kształtu, natomiast wzmocniony pancerz kinetyczny wzmacnia ją i „przykrywa”.


Na każdej burcie pojazdu znajduje się po 9 małych silników ułożonych pod odpowiednim kątem, 6 pozwala pojazdowi zawisnąć w powietrzu natomiast kolejne 3 służą do zwiększania pułapu lotu. Główną siłą napędową są 3 silniki na tylnej części pojazdu, składają się na nią: jeden silnik główny i 2 silniki wspomagające(te 2 ostatnie mogą przejąć funkcje pierwszego w sytuacji awarii). Do sterowania pojazdem używa się 4 silniczków manewrowych i lotek.

Błękitny ogonEdytuj

Sama smuga(mimo że na początku uznawana była za wadę) okazała sie niezwykle przydatnym „wabikiem”. Po testach, okazało się, że wiele zautomatyzowanych wieżyczek jak i nawet żywych organizmów, skupiało ogień na smudze błękitnego światła, zamiast na samym pojeździe. Dodatkowo okazało sie że, pole elektromagnetyczne smugi może zdetonować rakietę samonaprowadzającą przez rozstrojenie jej czujników.

Dane Edytuj

Długość 3.5 m Uzbrojenie

4 mini rakiety ziemia-powietrze; granaty przeciw-piechotne; granaty zapalające; karabin szynowy

Szerokość

1 m(przez 0,7 m długości przy siedzeniu zwęża się do 30 cm)

Zasilanie

2 standardowe wymienne ogniwa plazmowe(4 jeżeli doliczyć zapasowe po burtach ścigacza)

Wysokość

1 m (z 27 cm szybą chroniącą pilota)

Masa własna

150 kg

Prędkość

83 m/s

Masa startowa

250 kg

Najdłuższy czas zawiśnięcia w powietrzu

69 h

Masa maksymalna

320 kg

Zasięg

323 km

Liczba pasażerów

2

Projekty pokrewne Edytuj

W związku z tym że ścigacz ten jest dość łatwy w produkcji i ekonomiczny(nie potrzeba twożyć skomplikowanych płyt anty grawitacyjnych oraz nie ma problemu z zasilaniem którego nie potrzeba aż tyle, ile potrzebne jest dla wytworzenia antygrawitonów) powstało wiele pojazdów działającym na podstawie tego samego systemu napendowego.


S-3A4 Edytuj

Często nazywany większym bratem „zorzy ”. Jest szerszy, wyższy, cięższy, wytrzymalszy i posiada odsłonienty kokpit. Pozwala przenieść oddział 6(licząc pilota i strzelca)osób wraz z ciężkim uzbrojeniem i zapasami na 7 dni.

Wraz z wzrostem masy pojazdowi do efektywnego działania niewystarczają już standardowe ogniwa plazmowe(wersje działające na pięć ogniw plazmowych mogły przelecieć tylko 67 km) z tego powodu zaczęto używać reaktorów fuzyjnych przeprowadzających fuzje termojądrową i tworzyć plazmę „na miejscu“, pozwala to przelecieć pojazdowi około 624 km do czasu wyczerpania sie wodoru i energi cieplnej w reaktorze. Dodatkowe zapasy wodoru są niestety trudne do uzupełnienia, ponieważ istnieje ryzyko wybuchu, trzeba więc poczekać aż reaktor „sie uspokoi”(co trwa kilka godzin)uruchomić go ponownie(co też tochę trwa) i dopiero wtedy moża ponownie polecieć.(cała procedura trwa około 5h)

Pancerz jest wykonany z naprzemiennych warstw stopu tytanowo-wanadowego, ceramitu i kevlaru( w kolejności: czeramit:stop metalu:kevlar) pozwala to uzyskać materiał kompozytowy który zapewnia wyjątkowo dobrą ochronę wewnętrznym częścią pojazdu

Standardowenawiązaniedowh40k.jpg

S-3A4

Dane Edytuj

Liczba Pasażerów

7

Masa

1835 kg

Prędkość 68 m/s Masa startowa (z Pasażerami) 2636 kg
Wysokość 2 m Maksymalne obciążenie 2748 kg
Szerokość 4.5 m Uzbrojenie (zależne od modelu)

Ciężki karabin szynowy;10 rakiet ziemia-powietrze;2 Miotacze ognia; bomby plazmowe.

Długość 5.4 m Zasilanie

standardowe ogniwo plazmowe(używane do wytworzenia temperatury wymaganej do ponownego uruchomienia reaktora), 2 butle z ciekłym wodorem.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki